Geschiedenis
in landen zoals Duitsland, Italië, België en Frankrijk bestaat al een eeuwen lange traditie omtrent mineraalwaters en kuuroorden, in Nederland is de interesse hier vooral de laatste decennia ontstaan
In de Keltische cultuur waren bronnen het middelpunt van sacrale handelingen, de bronnen werden vaak als heilig beschouwd. Rond deze bron werden verschillende heiligdommen gebouwd.
De echte geschiedenis van het bronwater in Europa begint bij de Romeinen. Een gemiddelde Romein gebruikte maar liefst zo'n zevenhonderd liter water per dag! Het grote belang dat de Romeinen bij de watercultuur hadden schuilt vooral in het feit dat zij de vaak warme, koolzuurrijke bronnen in hun Europese legerplaatsen exploiteerden. Het waren de Romeinen die talrijke bronnen ontdekten om daar vervolgens hun steden bij in de buurt te bouwen zodat ze altijd vers drinkwater tot hun beschikking te hadden.
In de 17de eeuw begon men voor het eerst bronwater aan de bron te ‘bottelen’ en te versturen naar elders. Het duurde dan ook niet lang of er ontstond een levendige handel in water. Zo werden bijvoorbeeld in 1778 alleen al één miljoen kruiken Selters verkocht.
Bronwater werd zo mogelijk nog belangrijker in de 18e eeuw. Rond deze periode kwam men er namelijk achter dat per bron de mineralen samenstelling van het water sterk kon verschillen. Ondanks het feit dat ze destijds nog niet helemaal op de hoogte waren van de werking van de verscheidene mineralen, schreven ze bronwater wel een heilzame werking toe.
Met de opkomst van nieuwe technologieën was men in de 19de en 20ste eeuw in staat de werking van de verschillende mineralen meer precies te definiëren. Men was in staat kwalen gericht te behandelen en dit luidde het begin in van de vele kuuroorden die Europa rijk werd. De populariteit van bronwater was fenomenaal.
De laatste decennia is de bronwatermarkt in een stroomversnelling terecht gekomen. Hoewel Nederland traditioneel geen watercultuur kent, groeit ook in Nederland de bronwaterconsumptie snel. De heilzame werking van bronwater wordt steeds meer onderkent en mensen realiseren zich in toenemende mate dat de vele merken en soorten waters onderling nogal in smaak kunnen verschillen.




